سورة الاعلى [ سوره الأعلى ( 87 ) : آيات 1 تا 13 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ( 1 ) الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى ( 2 ) وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى ( 3 ) وَ الَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعى ( 4 ) فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْوى ( 5 ) سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى ( 6 ) إِلاَّ ما شاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفى ( 7 ) وَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرى ( 8 ) فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرى ( 9 ) سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشى ( 10 ) وَ يَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى ( 11 ) الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرى ( 12 ) ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْيى ( 13 ) سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ميتواند كه مراد از اسم مسمى باشد و محتملست كه زائد باشد و بهر تقدير معنى آيت چنين است كه به پاكى ياد كن ذات مقدس پروردگار خود را كه بلند مرتبه‌تر است از هر چه غير او است و ميتواند كه معنى چنين باشد كه منزه ساز نام پروردگار خود را چه جاى ذات او را بنا برين اسم ربك مفعول سبح است و مراد زيادتى مبالغه است در تنزيه و تقديس و در سورهء مباركهء واقعه تحقيق اين آيه